مصطفی برفی از نیروهای جهاد سازندگی آبادان بود. جنگ که شروع شد ، مثل اکثر بچه های جهاد ، عازم منطقه شد و بالاخره هم در منطقه عملیاتی سلیمانیه ، مزدش را گرفت و بر بام عرش نشست. این عکس بسیار چشم نواز ، توسط بسیجی هنرمند «مهرزاد ارشدی» به سال ۱۳۶۱ در گلزار شهدای آبادان گرفته شده است.
سلام ، من علی هستم ، شلمچه نویس هستم یعنی از شلمچه مینویسم ، از شلمچه طرح میزنم ، اگر حضرت حق بخواهد در شلمچه میروم ... شلمچه مسیر کربلاست ، پدرم هم از همین جا تا مرز رفت ...
سلام بر تو ای نقطه تلاقی عرش با فرش ، سلام بر آن نیمه شب هایت ، من جا مانده ام...
آری ! شلمچه شاهنامه بلند شهادت است ، دیوان عاشقی است ، شعرهای سرخ ، با واژه های خون ، به وزن عشق و قافیه هایی از جنس قلب پاره پاره عاشقی و در قالب غزل عشق و مثنوی بلند شهادت » ، دیوانی که شکسته دلان عارف با قلم استخوان و مرکب خون و با خط شکسته عروج نوشتند و این صفحه طلایی تاریخ ایران اسلامی را با خون دل تهذیب شده شان تذهیب کردند..
